Drie dorpen, één berghelling
De Vall de Laguar: Campell, Fleix en Benimaurell
De Vall de Laguar is één gemeente van drie dorpen, boven elkaar tegen dezelfde berghelling: Campell onderaan, Fleix in het midden, Benimaurell bovenaan. Hij ligt op ongeveer 437 meter in het bovenste deel van het dal van de riu Girona, telt zo’n 843 inwoners, en is vooral bekend van de Barranc de l’Infern — ruim zesduizend stenen treden, vijf eeuwen geleden aangelegd.
- De drie dorpen
- Campell (onder), Fleix (midden), Benimaurell (boven)
- Hoogte
- Ongeveer 437 meter
- Inwoners
- Rond de 843
- De naam
- Uit het Arabisch Al-Agwar, ‘de grotten’
- De wandeling
- Barranc de l’Infern, PR-CV 147, ruwweg 14 km
- Wat er groeit
- Kersen, amandelen, olijven
- Vanaf de kust
- Ongeveer 40 minuten rijden vanaf Dénia
Welke drie dorpen zijn het?
Campell, Fleix en Benimaurell — één gemeente, drie dorpen, in die volgorde tegen dezelfde helling omhoog. Ter plekke heten ze nog altijd Poble de Baix, Poble d’Enmig en Poble de Dalt: het onderste, het middelste en het bovenste dorp. Benimaurell ligt het hoogst en heeft het wijdste uitzicht over de vallei.
De hele gemeente telt zo’n 843 inwoners op 23 vierkante kilometer, wat het meeste zegt over hoe druk het er is.
Wat zijn die stenen terrassen tegen de hellingen?
Droge-steenmuurterrassen, gebouwd zonder specie, die de grond vasthouden op hellingen waar die anders wegspoelt. Er staan amandelen, olijven en vooral kersen op — de kers van Laguar is waar men hier het trotst op is, en de bomen kleuren de vallei wit in het vroege voorjaar.
Dat is geen decor. Droge steenbouw staat op de UNESCO-lijst van immaterieel erfgoed, en in deze vallei is het nog steeds de reden dat er op een helling überhaupt iets groeit.
Wat is de Barranc de l’Infern?
Een rondwandeling van ruwweg veertien kilometer door de kloof die de riu Girona in de berg heeft gesneden, met ruim zesduizend stenen treden die de morisco-bewoners er meer dan vijfhonderd jaar geleden in legden. De bijnaam is la Catedral del Senderisme, de kathedraal van het wandelen, en hij staat aangegeven als PR-CV 147 vanaf de parkeerplaats bij Fleix.
Wees er eerlijk over tegen jezelf. Dit is een hele, zware dag: zesduizend treden naar beneden en zesduizend terug omhoog, geen water onderweg, en geen afsteek als je eenmaal in de kloof zit. Elke zomer onderschat iemand dit.
Waarom zit er zoveel geschiedenis in zo’n klein dal?
Door wat hier in 1609 gebeurde. Toen Filips III op 22 september van dat jaar het bevel tot verdrijving van de morisco’s tekende, verzamelden duizenden van hen zich in deze vallei — uit Ebo, Gallinera, Guadalest en verder — en weigerden te vertrekken. Ze hielden acht dagen stand op de kam van de Cavall Verd, op 800 meter, zonder eten of drinken, en gaven zich toen over om naar de haven van Dénia te worden gevoerd.
Daarna werd de vallei herbevolkt vanuit Mallorca: negenenzestig eilanders onder een oorkonde van 14 juni 1611, uit Artà, Manacor, Llucmajor en Petra. Hun achternamen — Ballester, Moll, Mas, Mengual — staan er nog op de deurbellen.
Waar is het mooiste uitzicht?
Benimaurell, het bovenste dorp. Vanaf daar ligt de hele vallei onder je, met de kam van de Cavall Verd aan de ene kant en de terrassen die aflopen richting Fleix.
De weg erheen is de andere helft van het antwoord. Het is een smalle bergweg met echte bochten en aan één kant een afgrond, en het is oprecht een van de mooiste korte ritten van de Marina Alta. Daarom gaat onze Laguar-Experience er ook overheen en niet omheen.
Wat eet je er?
Bergkost, geen kustkost. Worst — morcilla, longaniza, sobrasada — coca’s, en arroz caldoso met bonen en kardoen. Toe zijn er ronyoses, een streeklekkernij van amandel en suiker.
In de drie dorpen samen zijn maar een handvol plekken om te eten, en op een zondag in het seizoen wil je gebeld hebben.
Wat mensen vragen
Moet ik wandelaar zijn om de Vall de Laguar leuk te vinden?
Nee. De Barranc de l’Infern is een serieuze tocht, maar de dorpen, de terrassen en het uitzicht vanaf Benimaurell zijn allemaal over de weg te bereiken. Je ziet het mooiste van de vallei zonder zesduizend treden te lopen.
Wanneer bloeien de kersenbomen?
Meestal in de tweede helft van maart, al schuift dat een paar weken op of neer met de winter. De kersen zelf worden vanaf eind mei geplukt.
Is de weg naar Benimaurell lastig?
Hij is smal, hij bochtelt, en aan één kant zit een afgrond zonder vangrail. Het wegdek is goed en er is weinig verkeer. Heb je moeite met hoogte, dan is dat goed om vooraf te weten.
Hoe ver is het vanaf de kust?
Ongeveer veertig minuten rijden vanaf Dénia, en een stuk minder vanaf Pego. Openbaar vervoer waar je een dag omheen kunt plannen is er niet.
Laatst gecontroleerd op .
Zie de vallei vanaf een Vespa
Omhoog via Campell en Fleix naar Benimaurell, met lunch en uitzicht over de hele vallei.
Bekijk de Vall de Laguar-Experience